Η σύγχρονη ιστορία του τόπου μας είναι γεμάτη από φανταστικούς εχθρούς, υποτιθέμενες συνωμοσίες, ξένα κέντρα συμφερόντων που επιβουλεύονται τη χώρα μας και σχεδιάζουν την καταστροφή μας. Ο τελευταίος μπαμπούλας της ελληνικής πολιτικής φέρει τα αρχικά ΔΝΤ.

Ναι, το Διεθνές Νομισματικό Ταμείο συμβολίζει την καταστροφή της οικονομίας μας. Όχι η αλόγιστη σπατάλη δεκαετιών, όχι η διαφθορά, όχι ο έλεγχος της αγοράς από οργανωμένες συντεχνίες, όχι το υπερδιογκωμένο δημόσιο, όχι οι παράλογες εξυπηρετήσεις των κομματικών πελατειών, όχι οι υπερ-ρυθμίσεις, όχι η άστατη πολυνομία, όχι το ΠΑΜΕ με τους εκβιασμούς του. Τίποτα από αυτά. Το κακό έρχεται από τους κερδοσκόπους, τη μεγάλη συνωμοσία των αγορών και το ΔΝΤ.

Κι όμως. Το ΔΝΤ μπορεί να επιτύχει εκεί που αδυνατούν να τολμήσουν να επιτύχουν οι πολιτικές μας ηγεσίες. Ίσως – και λέω ίσως γιατί τίποτα δεν είναι σίγουρο με το ελληνικό δημόσιο – να εξαναγκάσει τις κρατικές δαπάνες σε συρρίκνωση, να απελευθερώσει την αγορά και να προωθήσει τις μεταρρυθμίσεις (βλέπε για παράδειγμα το άνοιγμα των κλειστών επαγγελμάτων) που όλες οι κυβερνήσεις μας εξαγγέλλουν αλλά καμία δεν τολμά να υλοποιήσει.

Το μεγαλύτερο ίσως λάθος της σημερινής κυβέρνησης είναι ότι δείλιασε και δεν κατέφυγε στο ΔΝΤ όσο ήτανε νωρίς ακόμη. Ας μη φοβόμαστε όμως. To ΔΝΤ δε θα μας αναγκάσει να κάνουμε τίποτα περισσότερο απ’ όσα έπρεπε ήδη να έχουμε κάνει από χρόνια. Κι ίσως τότε συνειδητοποιήσουμε ότι δεν ήτανε οι «κερδοσκόποι» που θέλαν το κακό μας, αλλά ο ίδιος μας ο εαυτός.

Γιατί ν’ αρχίσει μονομιάς αυτή η ανησυχία
κ’ η σύγχυσις. (Τα πρόσωπα τι σοβαρά που εγίναν).
Γιατί αδειάζουν γρήγορα οι δρόμοι κ’ η πλατέες,
κι όλοι γυρνούν στα σπίτια τους πολύ συλλογισμένοι;

Γιατί ενύχτωσε κ’ οι βάρβαροι δεν ήλθαν.
Και μερικοί έφθασαν απ’ τα σύνορα,
και είπανε πως βάρβαροι πια δεν υπάρχουν.

Και τώρα τι θα γένουμε χωρίς βαρβάρους.
Οι άνθρωποι αυτοί ήσαν μια κάποια λύσις.

Η Ελλάδα φιγουράρει ξανά στην πρώτη σελίδα της WSJ. Ψεύτικες ειδήσεις, πανικός της αγοράς, διαψεύσεις. Τα spreads ανεβαίνουν, η εμπιστοσύνη πέφτει. Ωστόσο, παρακολουθώντας τις σελίδες των ελληνικών εφημερίδων στο διαδίκτυο, εξακολουθούμε μάλλον να ζούμε στον Τροπικό της Άρνησης.

Η κυβέρνηση προσπαθεί να μειώσει το έλλειμμα βάζοντας το χέρι της ακόμη πιο βαθειά στις τσέπες μας. (Αξίζει εδώ να σημειώσουμε ότι μείωση του ελλείμματος δεν σημαίνει τίποτα περισσότερο από μείωση του ρυθμού αύξησης του δημόσιου χρέους.) Η Αριστερά, βαθειά νυχτωμένη στις εφιαλτικές ουτοπίες των νέο-κουμουνιστών ηγετών της, αρνείται καν την ύπαρξη της κρίσης. (Ας τους συγχωρήσουμε, δεν ξέρουνε τι κάνουν.) Η Δεξιά προσπαθεί να βρει το βηματισμό της ανάμεσα στον πατριωτικό συντηρητισμό του αρχηγού της και την ασφάλεια της πολιτικής ασάφειας – ελπίζοντας, ως είθισται για τα κόμματα της Αξ.Αντ., σε μια ακόμη επαλήθευση της θεωρίας του «ώριμου φρούτου».

Από τη φύση μου είμαι αισιόδοξος. Η εικόνα όμως που έχω μπροστά μου δεν είναι καθόλου ευχάριστη. Αν και τούτη η κυβέρνηση είναι σίγουρα πιο δραστήρια από την προηγούμενη (κατεβάζω πολύ τον πήχη, έ;), δεν έχει ακόμη δήξει τα δείγματα τόλμης που απαιτεί η αγορά και χρειάζεται η οικονομία μας. Τα κλειστά επαγγέλματα παραμένουν κλειστά (να μια μεταρρύθμιση μηδενικού κόστους!!), η εκκλησιαστική περιουσία παραμένει αλώβητη (τι φιάσκο κι αυτό…), και η μείωση της γραφειοκρατίας παραμένει εξαγγελία της πρωινής ζώνης.

Πως έχει καταλήξει η πολιτική στη χώρα μας να είναι άθλημα δειλών;

(Πράγα, Απρίλιος 2010)

Ξενοδοχεία, αεροδρόμια, ταξί, εστιατόρια κι αίθουσες συνεδριάσεων – κάπως έτσι περνώ ένα μεγάλο μέρος της ζωής μου (αν και τελευταία, ευτυχώς, λιγότερο από ότι συνήθως). Πολύ σπάνια έχω την ευκαιρία να αισθανθώ ‘τουρίστας’ σε κάποια από τις χώρες που επισκέπτομαι, αλλά έχω εκτεταμένες εμπειρίες για τα μπαρ και τα ξενοδοχεία στις περισσότερες ηπείρους του πλανήτη μας.

Πέρα από τα τελείως απαραίτητα (κουστούμια, γραβάτες, καθαρά πουκάμισα κι εσώρουχα, διαβατήριο, πιστωτική κάρτα, laptop εργασίας), υπάρχουν αντικείμενα που έχω πάντοτε μαζί μου. Είτε στις τσέπες μου, είτε στο κομοδίνο δίπλα στο κρεβάτι κάποιου BBB (Bed, Breakfast, Broadband). Η παρακάτω λίστα διαμορφώθηκε μετά από πολλές δοκιμές και πειραματισμούς με τον maxmin στόχο «όσο περισσότερα για να αισθάνομαι άνετα, κι όσο λιγότερα για αισθάνομαι άνετα».

Καθένας από εμάς (τους περιπλανώμενους συμβούλους) έχει τη δική του προσωπική ταξιδιωτική λίστα. Αποφάσισα όμως να καταγράψω τη δική μου, την αίθουσα αναμονής ενός ακόμη αεροδρομίου, με την ελπίδα να φανώ χρήσιμος σε κάποιο (ή κάποια) συνάδελφο συνταξιδιώτη.

- Asus Eee PC (1.6 GHz, 15 GB SSD, Windows XP )
Δώρο από τον αδερφό μου – μόνιμα μαζί μου. Απίστευτα εύχρηστο και με μπαταρία διάρκειας που ξεπερνά τις 3.5 ώρες – για τις μακρινές πτύσεις και τις μοναχικές καφετέριες των αεροδρομίων.
- My Blackberry phone
Ω! το Blackberry μου. Ο απόλυτος εθισμός. Δεν πάω πουθενά χωρίς να το έχω μαζί μου. Σε μόνιμη σύνδεση με τον κόσμο, διαβάζω το email μου άμεσα, όπου κι αν είμαι, και μπορώ να αντιδράσω σε δευτερόλεπτα.
- iPod Touch 32GB
Η μουσική μου όαση – το soundtrack της ζωής μου – το προσωπικό μου jukebox. Ίσως η πιο όμορφη ηλεκτρονική συσκευή που έχει κατασκευαστεί ποτέ, το iPod Touch είναι αναντικατάστατο. Μέχρι να βγει το iPad στην αγορά, τουλάχιστο.
- Το βιβλίο μου
Το βιβλίο που διαβάζω αυτή την περίοδο. Πολιτική, φιλοσοφία, μυθιστόρημα, ποίηση… πάντα υπάρχει τουλάχιστο ένα βιβλίο που με συνοδεύει στα ταξίδια μου.
- Το τελευταίο τεύχος του περιοδικού Monocle
Δεν έχω καιρό που ανακάλυψα το περιοδικό Monocle. Έχω την αίσθηση ότι οι δημιουργοί του απευθύνονται προσωπικά σε μένα. Εκπληκτική αισθητική και η αίσθηση ότι έρχεσαι σε επαφή με ολόκληρο τον πλανήτη. (Πέρασα από το New Yorker, το Vanity Fair, το Rolling Stone και το Wired, αλλά κατέληξα στο Monocle για την έξοχη αισθητική του. Συνεχίζω να παρακολουθώ φανατικά τα websites των υπολοίπων.)
- Moleskine σημειωματάριο (μικρό μέγεθος) και μολύβι
Η επαφή μου με την παράδοση. Για τις σκόρπιες σκέψεις που έρχονται στις πιο ακατάλληλες στιγμές και αναζητούν απεγνωσμένα το χαρτί. Όχι τελείως απαραίτητο, αλλά πολύ cool.

Καλό ταξίδι!
Γιώργος

Σε ανάρτηση του προσωπικού ιστολόγιου του Μητροπολίτη Καλαβρύτων και Αιγιαλείας κ.κ Αμβροσίου, και με τον τίτλο ‘Ά-εθνος, Ά-θεος, Ά-πατρις!’, μπορεί κανείς να διαβάσει τα παρακάτω απαράδεκτα (τουλάχιστο) σχόλια:

Πρώτιστα όλων, όταν εντός των τειχών υπάρχουν Έλληνες που καυχώνται ότι είναι ά-εθνοι, ά-θεοι και α-πάτριδες, και η Ελληνική Δημοκρατία ΔΕΝ ΣΠΕΥΔΕΙ ΝΑ ΤΟΥΣ ΑΦΑΙΡΕΣΕΙ ΤΗΝ ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΙΘΑΓΕΝΕΙΑ και ΥΠΗΚΟΟΤΗΤΑ, αποστέλλοντάς τους στο πύρ το εξώτερον ως προδότες της Πατρίδος μας, τότε το τέλος της Ελλάδος είναι εγγύς!
[…] Το επονομαζόμενο Παρατηρητήριο Συμφωνιών του Ελσίνκι, στο οποίο προΐστανται ά-εθνοι, ά-θεοι και α-πάτριδες δήθεν Έλληνες, προωθεί την απομάκρυνση των θρησκευτικών Συμβόλων από τα Σχολεία, την κατάργηση της προσευχής και του εκκλησιασμού!
[…] Αυτοί οι Ά-εθνοι,οι Ά-θεοι καί οι Α-πάτριδες θα καθορίσουν τις τύχες μας;

Εδώ και μερικούς μήνες, ιδρύθηκε οι Ένωση Ουμανιστών Ελλάδας της οποίας υπήρξα και ιδρυτικό μέλος, καθώς και μέλος της προσωρινής της γραμματείας. Η ΕΝΩ.ΟΥΜ.Ε. ιδρύθηκε με στόχους την προώθηση μιας εκκοσμικευμένης και ανθρωπιστικής θεώρησης των πολιτιστικών, κοινωνικών και ηθικών αξιών και να εργαστεί για την κοινωνική και πολιτιστική πρόοδο.

Ωστόσο, μέλη της ΕΝΩ.ΟΥΜ.Ε., με τη στήριξη της γραμματείας της, αποφασίσανε να προσφύγουν στα δικαστήρια εναντίον των δηλώσεων του Αμβρόσιου γιατί με το παραπάνω σχόλιό του

[…] «εκ προθέσεως προτρέπει σε πράξεις ή ενέργειες που μπορούν να προκαλέσουν διακρίσεις, μίσος ή βία και εκφράζει ιδέες προσβλητικές κατά προσώπων ή ομάδες προσώπων εκ μόνου του λόγου του θρησκεύματός τους» (άθεοι/ες όπως εμείς - παράβαση άρθρων 1.1 και 2 Ν. 927/79) και προβαίνει σε εξύβριση με ομαδικό χαρακτηρισμό των άθεων (άρθρο 361.1 ΠΚ) άρα και ημών.

Αν και η συμμετοχή μου στη γραμματεία της ΕΝΩ.ΟΥΜ.Ε. ήταν από την αρχή περιορισμένη και περισσότερο συμβολική, αναγκάζομαι να παραιτηθώ άμεσα και να εκφράσω την έντονη διαφωνία μου με τη συγκεκριμένη κίνηση. Η λογοκρισία δεν μπορεί να αποτελεί την απάντηση στις ανοησίες που καθένας μπορεί να διατυπώνει στο προσωπικό του blog. Αν αποφασίζουμε με τόση ευκολία να θυσιάσουμε την ελευθερία της έκφρασης κάθε φορά που κάποια άποψη θεωρούμε ότι μας προσβάλει, τότε πολύ σύντομα ο πολιτικός διάλογος θα αντικατασταθεί από τη σιωπή.

Όπως κι εγώ απαιτώ το δικαίωμα να διατυπώνω άφοβα τις απόψεις μου, ακόμη κι όταν άτομα ή ομάδες μπορεί να τις θεωρήσουν προσβλητικές, εχθρικές ή υβριστικές, έτσι οφείλω να προασπίσω και το ίδιο δικαίωμα και για τους συμπολίτες μου.

Δεσμεύομαι επίσης να παραστώ ως μάρτυρας υπεράσπισης του Μητροπολίτη Καλαβρύτων και Αιγιαλείας κ.κ Αμβροσίου, αν αυτό μου ζητηθεί, και να προασπίσω το δικαίωμά του να υποστηρίζει ότι η Ελληνική Δημοκρατία θα έπρεπε να μου αφαιρέσει την «ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΙΘΑΓΕΝΕΙΑ και ΥΠΗΚΟΟΤΗΤΑ», αποστέλλοντάς με «στο πύρ το εξώτερον ως προδότη της Πατρίδος μας».

Κάθομαι και παρατηρώ
Κάθομαι και παρατηρώ όλη τη θλίψη του κόσμου, την καταπίεση και την ντροπή,
Ακούω κρυφούς σπασμωδικούς λυγμούς νεαρών ανδρών στην αγωνία τους, μετανιωμένων για κείνα που χουν κάνει,
Βλέπω στη φτώχεια την κατάχρηση της μάνας από τα παιδιά της, καθώς πεθαίνει, παραμελημένη, λιπόσαρκη, απελπισμένη,
Βλέπω τη γυναίκα κακοποιημένη από τον άντρα της, βλέπω τον ύπουλο διαφθορέα νεαρών γυναικών,
Σημειώνω τις σουβλιές της ζήλιας και του αναπάντητου έρωτα στην προσπάθεια να κρυφτεί, βλέπω αυτές τις εικόνες στη γη,
Βλέπω τ’ αποτελέσματα της μάχης, του λοιμού, της τυραννίας, βλέπω μάρτυρες και φυλακισμένους
Παρατηρώ λιμό στη θάλασσα, τους ναύτες που βάζουν κλήρο ποιος θα σκοτωθεί για να σώσει τις ζωές των άλλων,
Παρατηρώ την αδικία και την υποβάθμιση που αλαζόνες έχουν επιβάλει στους εργάτες, τους φτωχούς, και τους νέγρους, κι όλα αυτά -
Όλα αυτά – όλη την κακία και την ατέλειωτη αγωνία κάθομαι και παρατηρώ,
Βλέπω, ακούω και σιωπώ.

Ακολουθεί το πρωτότυπο:

I sit and look out upon all the sorrows of the world, and upon all oppression and shame,
I hear secret convulsive sobs from young men at anguish with themselves, remorseful after deeds done,
I see in low life the mother misused by her children, dying, neglected, gaunt, desperate,
I see the wife misused by her husband, I see the treacherous seducer of young women,
I mark the ranklings of jealousy and unrequited love attempted to be hid, I see these sights on the earth,
I see the workings of battle, pestilence, tyranny, I see martyrs and prisoners,
I observe a famine at sea, I observe the sailors casting lots who shall be kill’d to preserve the lives of the rest,
I observe the slight and degradations cast by arrogant persons upon laborers, the poor, and upon negroes, and the like;
All these–all the meanness and agony without end I sitting look out upon,
See, hear, and am silent.

Η πρώτη μου παρουσία ως πρόεδρος της Φιλελεύθερης Συμμαχίας ήταν στο ιδρυτικό συνέδριο της Δράσης. Οι πολύ ευγενικοί φίλοι της Δράσης με κάλεσαν να απευθύνω σύντομο χαιρετισμό. Η παρουσία μου, κατά κοινή ομολογία των παρισταμένων, όπως αμέσως μετά πληροφορήθηκα, χαρακτηρίστηκε από τρακ, αμηχανία και έλλειψη χρωματισμού στη φωνή μου. (Φαινόμενο φυσιολογικό για πρώτη εμφάνιση, αλλά δεν πρέπει να επιτρέψω να επαναληφθεί - χρειάζομαι περισσότερη εξάσκηση.)
Ακολουθεί το κείμενο του χαιρετισμού:

Φίλες και φίλοι,

Σας ευχαριστούμε για αυτή την πολύ τιμητική πρόσκληση.

Το πρώτο σας συνέδριο έρχεται σε μια στιγμή που η χώρα μας βρίσκεται μάλλον στην πιο κρίσιμη περίοδο της μεταπολιτευτικής της ιστορίας.

Ωστόσο, αυτά που βλέπουμε να συμβαίνουν γύρω μας δε θα έπρεπε να μας εκπλήσσουν. Έχουμε χρόνια τώρα που προσπαθούμε να προειδοποιήσουμε για τους κινδύνους του ανεξέλεγκτου κρατισμού: τον εφιάλτη του δημόσιου χρέους, του παρεμβατισμού, της υπερ-ρύθμισης και της πολυνομίας, της γραφειοκρατίας και της κυριαρχίας της μετριότητας, του κεντρικού σχεδιασμού και των κλειστών αγορών.

Κι όλα αυτά τα χρόνια, ήμασταν οι «ακραίοι» και οι «δογματικοί». Ο φιλελευθερισμός οδηγήθηκε στο περιθώριο του πολιτικού διαλόγου και οι όποιοι λιγοστοί φιλελεύθεροι πολιτικοί εξοστρακίστηκαν από όλους τους πολιτικούς χώρους. Οι συντηρητικοί με κάθε ευκαιρία μας θυμίζανε ότι «άλλο ελευθερία – άλλο ασυδοσία». Οι σοσιαλιστές μας κατηγορούσανε ως τους «δογματικούς του νεοφιλελευθερισμού».

Είναι ίσως αλήθεια ότι οι ιδέες μας βρίσκονται πέρα από τα όρια της «κοινής λογικής» στη χώρα μας. Συγκρούονται με όλα σχεδόν τα ένστικτα που έχει δημιουργήσει το καθεστώς του κρατισμού και η ψευδαίσθηση της ασφάλειας που καλλιεργούσαν οι κομματικοί μηχανισμοί. Είναι ίσως αλήθεια ότι οι ιδέες μας ακούγονται «ακραίες» σε μια χώρα που κυριαρχούν οι ιδέες του παρεμβατισμού και του ελέγχου κάθε πτυχής της ζωής μας.

Μας επιτρέπεται όμως να είμαστε μετριοπαθείς στη διεκδίκηση της δικαιοσύνης; Έχουμε δικαίωμα να μην είμαστε ακραίοι στην υπεράσπιση της ελευθερίας;

Γραφτήκανε αμέτρητα άρθρα, σχόλια, papers. Δόθηκαν συνεντεύξεις, ιδρύθηκαν think-tanks, πολιτικοί φορείς, κινήσεις πολιτών. Δεν καταφέραμε όμως να ακουστούμε. Δεν καταφέραμε να φρενάρουμε την τραγική πορεία που, με ευθύνη όλων μας, ακολούθησε η ελληνική οικονομία. Όσα χλευάζανε όμως και δαιμονοποιούσαν, αποτελούν πια σήμερα το επίκεντρο της δημοσιογραφικής κοινοτοπίας.

Ο χρόνος πείθει μάλλον πιο εύκολα από τη λογική.

Η Φιλελεύθερη Συμμαχία ιδρύθηκε πριν από 3 χρόνια με στόχο να εκπροσωπήσει τις ιδέες της φιλελεύθερης παράδοσης στη χώρα μας. Στο μυαλό μας έχουμε το παιχνίδι και τη δημιουργικότητα του επιχειρηματία, την ανάπτυξη της ατομικής ευθύνης, την ομορφιά του πολύχρωμου μωσαϊκού μιας κοινότητας ελεύθερων πολιτών. Με τον ενθουσιασμό πολιτών που δεν προέρχονται από οργανωμένους πολιτικούς φορείς τα βήματα που κάναμε ήταν μικρά αλλά σταθερά.

Η σημερινή κρίση μας δίνει μια μοναδική ευκαιρία να σπρώξουμε την αισιοδοξία μας στο τραπέζι του πολιτικού διαλόγου. Το ερώτημα που απομένει να απαντήσουμε είναι αν είμαστε έτοιμοι να εκμεταλλευτούμε την ευκαιρία αυτή. Ως οργανωμένος πλέον πολιτικός φορέας, έχετε μάλλον την ευθύνη να απαντήσετε σε αυτό το ερώτημα. Εμείς από μεριά μας έχουμε ελπίζω αποδείξει ότι έχουμε κάθε καλή διάθεση να συνδράμουμε σε αυτή την προσπάθεια.

Με αυτό το σκεπτικό και με δεδομένες τις επερχόμενες δημοτικές εκλογές και περιφερειακές εκλογές σας προτείνουμε τη διοργάνωση από κοινού τοπικών Κινήσεων Πολιτών όπου αυτό είναι εφικτό. Κινήσεις που θα πρέπει να είναι ανοικτές σε όλο το φάσμα των φιλελεύθερων, εκσυγχρονιστικών και μεταρρυθμιστικών κινήσεων. Παίρνω την ευκαιρία να σας ενημερώσω ότι το think-tank της Φιλελεύθερης Συμμαχίας, σε συνεργασία με τους Ευρωπαίους Φιλελεύθερους, διοργανώνει σχετική ημερίδα στις 5 Ιουνίου στην οποία και σας προσκαλούμε από σήμερα. Θα μπορούσαμε κάλλιστα να συζητήσουμε, στα πλαίσια αυτής της ημερίδας, τις λεπτομέρειες και τα βήματα που θα πρέπει να ακολουθηθούν.

Κλείνοντας, θα ήθελα να σας συγχαρώ ξανά για την τόλμη και τον ενθουσιασμό σας. Να σας ευχηθώ επιτυχία στις εργασίες του συνεδρίου και καλή δύναμη για την υλοποίηση των αποφάσεών του.

Η Φιλελεύθερη Συμμαχία ολοκλήρωσε με εξαιρετική επιτυχία το 3ο της τακτικό συνέδριο.

Ανανεώνοντας τη δέσμευσή μας για την υπεράσπιση των ιδεών της ελευθερίας, παραμένουμε αισιόδοξοι για το μέλλον του φιλελευθερισμού στη χώρα μας. Ο φιλελεύθερος ψίθυρος θα παραμείνει ζωντανός και θα αποτελέσει την ηχηρή απάντηση στις επιδιώξεις όσων, στο όνομα της οικονομικής κρίσης, της κόκκινης οικολογίας και της δήθεν προστασίας εθνικών συμφερόντων, αρνούνται από τη χώρα μας κάθε ευκαιρία μεταρρύθμισης και εκσυγχρονισμού.

Στα πλαίσια του 3ου μας τακτικού συνεδρίου, σχεδιάσαμε και αποφασίσαμε το νέο μας καταστατικό λειτουργίας, καθώς και κείμενα απολογισμού, προγραμματισμού και προγραμματικού πλαισίου. Και τα τέσσερα κείμενα θα αναρτηθούν σύντομα στο διαδικτυακό μας τόπο.

Η σημαντικότερη καινοτομία του νέου μας καταστατικού είναι η θέσπιση της Μόνιμης Γενικής Συνέλευσης που αποτελείται από το σύνολο των ενεργών μελών της Φιλελεύθερης Συμμαχίας. Η Μόνιμη Γενική Συνέλευση βρίσκεται σε μόνιμη συνεδρίαση μέσω ηλεκτρονικού ταχυδρομείου σχεδιάζοντας και αποφασίζοντας όλες τις δράσεις του κόμματος.

Το συντονισμό των δραστηριοτήτων του κόμματος με στόχο την υλοποίηση της στρατηγικής του αναλαμβάνει η νεοεκλεγείσα Συντονιστική Επιτροπή που αποτελείται από τους:

• Γιώργος Σαρρηγιαννίδης, Πρόεδρος
• Εμμανουήλ Μανωλεδάκης, Αντιπρόεδρος
• Πέτρος Τάσιος, Γενικός Γραμματέας
• Άκης Αποστολόπουλος, Οικονομικός Υπεύθυνος
• Φώτης Περλικός, Μέλος
• Γιώργος Μπιλλίνης, Μέλος
• Εμμανουήλ Σαβοϊδάκης, Μέλος

Καλούμε όλα τα μέλη και τους φίλους της Φιλελεύθερης Συμμαχίας να στηρίξουν έμπρακτα την προσπάθειά μας. Καλούμε τους φίλους των ιδεών της ελευθερίας να προωθήσουν τις κοινές μας ιδέες, σε όποιο πολιτικό χώρο κι αν ανήκουν.

Η Φιλελεύθερη Συμμαχία προσκαλεί τα μέλη και τους φίλους της στο τρίτο της Συνέδριο που θα διεξαχθεί στις 13-14 Φεβρουαρίου 2010 στο ξενοδοχείο GOLDEN AGE (Μιχαλακοπούλου 57, Αθήνα).

Το τρίτο συνέδριο της Φιλελεύθερης Συμμαχίας θα συζητήσει έκθεση πεπραγμένων της απελθούσας Διοικούσας Επιτροπής, τον απολογισμό της πορείας της μέχρι τώρα, την αναζήτηση των αιτίων που δυσκολεύουν την ανάπτυξή της και τη διαμόρφωση μιας στρατηγικής που θα ανοίξει νέες πολιτικές δυνατότητες. Επιπλέον, το συνέδριο θα συζητήσει και το πολιτικό πρόγραμμα της Φιλελεύθερης Συμμαχίας ώστε να συμπληρωθεί ή/και διορθωθεί όπου χρειάζεται. Τέλος, θα συζητηθεί και θα εγκριθεί νέο καταστατικό, με βάση το οποίο θα γίνει και η εκλογή των νέων οργάνων.

Τα μέλη και οι φίλοι της Φιλελεύθερης Συμμαχίας καλούνται να συμμετέχουν, χωρίς όρια και προϋποθέσεις, στον ανοικτό προσυνεδριακό διάλογο. Για τη διευκόλυνση αυτού του προσυνεδριακού διαλόγου δημιουργήθηκε ειδικό ηλεκτρονικό φόρουμ με τέσσερεις θεματικές ενότητες (Απολογισμός, Προγραμματισμός, Πολιτικό Πρόγραμμα, Καταστατικό).

Παρακαλούνται, όσα μέλη και φίλοι της Φιλελεύθερης Συμμαχίας έχουν ήδη καταθέσει προτάσεις μέσω ηλεκτρονικού ταχυδρομείου, να τις επανυποβάλλουν στο ηλεκτρονικό αυτό φόρουμ. Διατίθεται τέλος, στα πλαίσια online εσωτερικής έρευνας, ερωτηματολόγιο (http://fis-synedrio.questionpro.com) του οποίου η συμπλήρωση απαιτεί ελάχιστο χρόνο. Είναι ιδιαίτερα σημαντική η συμμετοχή όλων των μελών και φίλων στην έρευνα αυτή γιατί επιτρέπει την άμεση συμμετοχή στη χάραξη στρατηγικής, πολιτικής και τακτικής.

ΠΡΟΓΡΑΜΜΑ ΣΥΝΕΔΡΙΟΥ

Σάββατο 13 Φεβρουαρίου 2010

· 9.00 - 9.30: Πιστοποίηση συνέδρων
· 9.30 - 9.45: Εκλογή προεδρείου
· 9.45 - 10.00: Έγκριση προγράμματος Συνεδρίου
· 10.00 – 12.00: Απολογισμός: έκθεση πεπραγμένων της Διοικούσας Επιτροπής
· 12.00 - 15.00: Προγραμματισμός: συζήτηση για το παρόν και το μέλλον της Φιλελεύθερης Συμμαχίας (νέο πολιτικό πλαίσιο, απολογισμός της Φιλελεύθερης Συμμαχίας από την ίδρυσή της μέχρι σήμερα, αξιολόγηση της μέχρι σήμερα δράσης - προτεραιότητες για τη νέα περίοδο)
· 15.00 – 16.00: Διάλειμμα
· 16.00 – 17.00: Έγκριση κειμένου-απόφασης με βάση την προηγηθείσα συζήτηση περί προγραμματισμού.
· 17.00 - 19.00: Πολιτικό πρόγραμμα

Κυριακή 13 Φεβρουαρίου 2010

· 10.30 - 12.00: Καταστατικό
· 12.00 - 14.00: Εκλογή νέων οργάνων
· 14.00 - 15.00: Υπογραφή πρακτικού - τέλος συνεδρίου