Όταν περηφανευόμαστε για το επίπεδο της δημοκρατίας μας, δεν πρέπει να ξεχνάμε ότι η λογοκρισία, είτε με τη μορφή της άμεσης κρατικής παρέμβασης είτε με τη μορφή της ‘προστασίας’ από δήθεν συκοφαντικές επιθέσεις, εξακολουθεί να καθορίζει τα όρια του πολιτικού διαλόγου στη χώρα μας.

Διαβάστε το άρθρο εδώ, όπως δημοσιεύτηκε στο e-rooster και στην εφημερίδα Ηπειρωτικός Αγών.

Ας τελειώσουμε επιτέλους με την υπόθεση της FYROM. Συνταγματική Δημοκρατία της Μακεδονίας, Λαϊκή Δημοκρατία της Μακεδονίας, Ανεξάρτητη Δημοκρατία της Μακεδονίας, Νέα Δημοκρατία της Μακεδονίας, Δημοκρατία της Άνω Μακεδονίας, Διπλή ή Απλή ονομασία – δεν έχει απολύτως καμία σημασία. Ας μην παρασυρθούμε σ’ έναν ακόμη συναγωνισμό αδιαλλαξίας με τους γείτονές μας κι ας περιορίσουμε στο περιθώριο των εξελίξεων τους καιροσκοπισμούς και τις εντάσεις – κι από τις δύο πλευρές των συνόρων.

Διαβάστε το άρθρο εδώ, όπως δημοσιεύτηκε στην εφημερίδα Ηπειρωτικός Αγών.

Υπάρχουν ζητήματα που ενώ η πραγματική τους επιρροή στην καθημερινή ζωή των πολιτών είναι σχεδόν ανύπαρκτη, μπορούν να προκαλέσουν εκτεταμένες και έντονες αντιπαραθέσεις, δυσανάλογες ίσως με τη σημασία τους. Σε αυτή την κατηγορία θα μπορούσε κανείς να κατατάξει και το ζήτημα του Πανεπιστημιακού Ασύλου. Ενώ ενδιαφέρει άμεσα μόνο ένα κομμάτι της πανεπιστημιακής κοινότητας, μπορεί να εξελιχθεί σε κεντρικό σημείο αντιπαράθεσης των επόμενων εκλογών. Είναι όμως δυνατή και μια νηφάλια αντιμετώπιση του ζητήματος.

Διαβάστε το άρθρο εδώ.

Το 1802, ο Thomas Jefferson, πρόεδρος τότε των Η.Π.Α., έγραφε σε μια επιστολή του στην Ένωση Βαπτιστών του Danbury:

Πιστεύοντας, όπως κι εσείς, ότι η θρησκεία είναι ένα ζήτημα που αφορά αποκλειστικά τον κάθε άνθρωπο και το Θεό του, ότι δε χρωστάει λογαριασμό σε κανέναν άλλο για την πίστη ή τη λατρεία του, ότι οι νομοθετικές εξουσίες της κυβέρνησης μπορούν να αφορούν πράξεις μόνο, και όχι απόψεις, σέβομαι απόλυτα την πράξη ολόκληρου του Αμερικανικού λαού που όρισε ότι οι νομοθέτες του δε θα φτιάξουν κανένα νόμο που θα στηρίζει την εγκαθίδρυση κάποιας θρησκείας, ή θα απαγορεύει την ελεύθερη άσκησή της, χτίζοντας έτσι ένα τείχος διαχωρισμού ανάμεσα σε εκκλησία και κράτος.

Με την φράση του αυτή εδραίωσε την έννοια του «χωρισμού εκκλησίας και κράτους» και έδωσε την πρώτη ερμηνεία του Άρθρου Ι της χάρτας των δικαιωμάτων που συνόδευε το Αμερικάνικο Σύνταγμα. Η συζήτηση που ξεκίνησε τότε, οδήγησε σήμερα στο ονομαζόμενο Lemmon Test (1971) που καθορίζει τα συνταγματικά όρια του νομοθέτη. Ένας νόμος, για να είναι συνταγματικός πρέπει: α) να έχει κοσμικούς σκοπούς, β) να είναι ουδέτερος απέναντι στη θρησκεία, ούτε να την παρεμποδίζει ούτε να την προωθεί, και γ) να μην οδηγεί σε υπερβολική εμπλοκή (excessive entanglement) πολιτείας και θρησκείας.

Η ουδετερότητα αυτή του αμερικάνικου Συντάγματος είναι πιστεύω η μόνη στάση που μπορεί να έχει ένα μοντέρνο, φιλελεύθερο Σύνταγμα.

Διαβάστε το άρθρο εδώ.

Η αποκέντρωση και η απελευθέρωση της εκπαίδευσης από την κρατική γραφειοκρατία είναι κεντρικό αίτημα φιλελεύθερων και σοσιαλδημοκρατών και πρέπει, με ταχύτατους ρυθμούς, να υλοποιηθεί. Για τους ίδιους ακριβώς λόγους που κανείς θέλει το διαχωρισμό εκκλησίας και κράτους, θα πρέπει να ζητάει και το διαχωρισμό παιδείας και κράτους. Δεν έχει άλλωστε νόημα να αγωνίζεται κανείς για την απελευθέρωση της αγοράς και να επιτρέπει στο κράτος τον πλήρη έλεγχο της παιδείας.

Διαβάστε το άρθρο εδώ.

Τον Δεκέμβριο του 2003, και στα πλαίσια της έκθεσης Outlook, παρουσιάστηκε στο κοινό της Αθήνας ένα έργο του Βέλγου ζωγράφου Τιερί ντε Κορντιέ, που προκάλεσε «έντονες αντιδράσεις ως προσβλητικό του σταυρού, δηλαδή του συμβόλου της Χριστιανικής Θρησκείας», όπως δήλωσε τότε ο υπ. Πολιτισμού Ε. Βενιζέλος. Ο κ. Έβερτ ζήτησε άμεσα την απόσυρση του εν λόγω πίνακα τονίζοντας ότι ο «πίνακας προσβάλλει βάναυσα το Χριστιανισμό και κατά συνέπεια δεν μπορεί να παραμείνει αναρτημένος σε δημόσιο χώρο» και δήλωσε ότι αν δεν κατέβει ο πίνακας θα πάει να τον κατεβάσει ο ίδιος.

Διαβάστε το άρθρο εδώ.

‘Στο άρθρο ΙΙΙ-167 παρ. 1 [του Σχεδίου Συντάγματος της Ευρώπης], όπου με ευρωπαϊκό νόμο θα καθοριστούν έννοιες ποινικών αδικημάτων για την καταπολέμηση των οποίων η Ένωση θα αναπτύξει δράση, πρέπει η υπάρχουσα αναφορά στην «παράνομη διακίνηση ναρκωτικών» να εμπλουτιστεί και να συγκεκριμενοποιηθεί έτσι ώστε να καλύπτει ρητά την παράνομη διακίνηση, εμπορία και χρήση ναρκωτικών.’ Ομιλία της κας Μαριέττας Γιαννάκου στην Ολομέλεια της Συνέλευσης για το Μέλλον της Ευρώπης της 4ης Ιουλίου 2003 με θέμα: Σχέδιο Συντάγματος, τόμος ΙΙ - Αναθεωρημένο σχέδιο κειμένου του Μερών ΙΙ, ΙΙΙ, ΙV - Βρυξέλλες, 4 Ιουλίου 2003 (απόσπασμα – πηγή: www.giannakou.gr).

Διαβάστε το άρθρο εδώ.