Ο βαθμός οικονομικής ελευθερίας έμεινε ανεπηρέαστος. Κι αν και την τελευταία διετία είχαμε μια ελαφριά βελτίωση σε κάποιους τομείς, το μέγεθος του κράτους βρίσκεται σήμερα στην τραγικότερη θέση της τελευταίας δεκαπενταετίας. Καμία έκπληξη εδώ.

Η ανταγωνιστικότητα της οικονομίας μας, σταθερή τα πράσινα χρόνια (αλλά σε όχι τόσο ικανοποιητικά επίπεδα), πήρε την κατιούσα. Η χώρα μας έπεσε περίπου 40 θέσεις στην κατάταξη την τελευταία πενταετία. Έχει δίκιο το ΠΑΣΟΚ να διαμαρτύρεται, αλλά να δούμε πόσες θέσεις θα πέσουμε με την καινούρια κυβέρνηση. Να σημειώσουμε ότι αν και αυτό το μέγεθος είναι χαρακτηριστικό της πορείας της οικονομίας, δεν μπορεί να δικαιολογηθεί από την παρουσία ή όχι της όποιας παγκόσμιας κρίσης μιας και αποτελεί συγκριτικό μέγεθος.

Το δημόσιο χρέος – σε εκατομμύρια ευρώ παρακαλώ. Το μεγαλύτερο ίσως πρόβλημα της οικονομίας μας που με σταθερό ρυθμό, ανεξαρτήτως χρώματος, συνεχίζει να αυξάνεται με τρομαχτικούς ρυθμούς. Το 1997, το χρέος της χώρας ήταν 114.9 δισεκατομμύρια ευρώ, το 2004 183,2 δισεκατομμύρια ευρώ, και σήμερα 237,2 δισεκατομμύρια ευρώ!!! Δώστε έμφαση στο «δισεκατομμύρια ευρώ», μιας και πολλές φορές ξεχνάμε τον αστρονομικό όγκο αυτού του μεγέθους.

Να σημειώσουμε όμως ότι ο πληθωρισμός είναι σήμερα αρκετά χαμηλότερος από το 2008 (τελευταίο ετήσιο δεδομένο).
Για την ανεργία, δεν αξίζει καν ο κόπος να δούμε τα στοιχεία που αναφέρονται. Κανείς δεν ξέρει το πραγματικό μέγεθος, μιας και αποτελεί τον κατεξοχήν χώρο αλχημείας των κυβερνητικών επιτελείων της μεταπολίτευσης.