Γιατί διαβάζεις ελληνικές εφημερίδες; Βήμα και Έθνος;

… και όχι βρετανικές; Daily Telegraph;

The most obvious absence was that of European Commission President Jose Manuel Barroso, who had been expected by the Greeks as one of the most politically significant visitors.

κοιτάξτε! μπορείτε πάντα να διαβάζετε το cnn
http://athens.indymedia.org/front.php3?lang=el&article_id=1047662

Ο αρθρογράφος είναι αδερφός μου και γνωρίζει ότι δεν έχω σε υπόληψη καμμία εφημερίδα - ελληνική ή ξένη. Δεν προτιμώ τις βρετανικές εφημερίδες. Δεν προτιμώ την Daily Telegraph. Η ερώτηση “οι άλλοι είναι καλύτεροι;” δεν είναι ούτε επιχείρημα, ούτε δικαιολογία για την αθλιότητα των ελληνικών εφημερίδων.

Συγχαρητήρια για την ιστοσελίδα. Τα κείμενα είναι εξαιρετικά. Προκαταβολικά σου λέω ότι είμαι δημοσιογράφος. Δεν θέλω να δικαιολογήσω την γκάφα που έκανε το Βήμα, πολύ περισσότερο να υπερασπίσω το κλάδο όπου εργάζομαι. Γενικά θα έλεγα ότι η κατάντια του τύπου δεν αποτελεί παρά μια ψηφίδα του ψηφιδωτού που αποτυπώνει τη γενικότερη κατάντια που βρισκόμαστε σαν κοινωνία και σαν χώρα. Ο τύπος έχει το χάλια του, όπως τα χάλια τους έχουν λίγο πολύ τα πάντα. Δεν θα μπορούσε άλλωστε να είναι αλλιώς. Διαφωνώ όμως μαζί σου στην απαξίωση του μέσου, της εφημερίδας. Καταρχήν πιστεύω ότι υπάρχει μεγάλη διαφορά μεταξύ ελληνικών και ξένων εφημερίδων όπως βρετανικών ή αμερικανικών. Πρόκειται για οργανωμένες κοινωνίες και εκεί ο τύπος και οι δημοσιογράφοι λειτουργούν με ένα πλαίσιο κανόνων και συμπεριφορών. Σίγουρα υπάρχει διαπλοκή, σκοπιμότητες αλλά δεν είναι ο κανόνας. Και ότι γίνεται, γίνεται με τρόπο που τηρεί τουλάχιστον τα προσχήματα. Στην Ελλάδα ο καθένας κάνει ότι θέλει. Όπως ο Χ παρκάρει το αυτοκίνητο πάνω στο πεζοδρόμιο, αδιαφορώντας και τους πάντες έτσι και πολλοί δημοσιογράφοι λένε και γράφουν ότι θέλουν, χωρίς έλεγχο χωρίς επιπτώσεις. Φυσικά στο τέλος οι συμπεριφορές αυτές θα έχουν το τίμημά τους. Ίσως και αυτό εξηγεί την κυκλοφοριακή πτώση των εφημερίδων. Σκέψου ότι σήμερα σε όλη την Ελλάδα το Βήμα πουλά καθημερινά 9.000 φύλα. Τα Νέα 45.000 φύλα, η Ελευθεροτυπία 35.000 φύλα, η Καθημερινή 20.000 φύλα. Αυτή είναι η κυκλοφορία των μεγαλύτερων εφημερίδων της χώρας μας με πληθυσμό που ξεπερνά τα 10 εκατ. κατοίκων.
Όμως η κατάρρευση της κυκλοφορίας των εφημερίδων αντικατοπτρίζει και κάτι άλλο περισσότερο ανησυχητικό κατά τη γνώμη μου. Την αποκοπή της κοινωνίας μας γενικότερα από το διάβασμα και το γραπτό λόγο. Η εφημερίδα δίνει ερεθίσματα. Μπορεί το Βήμα να το χαρακτηρίζεις άθλιο και μπορεί κάποια κείμενα να είναι κάτι παραπάνω από άθλια. Όμως η εφημερίδα το Βήμα είναι συνολικά τόσο άθλια; ΟΚ. Τα πολιτικά μπορεί να είναι μεροληπτικά, να προωθούν απροκάλυπτα κάποιους και να απαξιώνουν άλλους. Αλλά ξεφυλλίζοντας το Βήμα θα δεις ότι κάτι σημαντικό γίνεται στο Ιράν. Θα διαβάσεις κάτι για την γρίπη των χοίρων. Μια νέα επιστημονική εξέλιξη. Κάτι ίσως λίγο ενδιαφέρον που θα σε κάνει να αναζητήσεις περισσότερα αλλού. Και από όλες αυτές τις εφημερίδες που κυκλοφορούν στην Ελλάδα υπάρχουν κάποιες όπου με 1 - 1,5 ευρώ αν τις ξεφυλλίσεις θα διαβάσεις μια - δυο καλές αναλύσεις, θα πάρεις μυρωδιά - ακόμα και μέσα από το πρίσμα των αριστερών ιδεοληψιών που κυριαρχούν στον τύπο- τι γίνεται στον κόσμο και στη χώρα. Πιστεύεις ότι εκεί που γεμίζουν τις πλατείες και τα καφέ παίζοντας τάβλι το να διαβάσει κάποιος μια εφημερίδα θα τον κάνει χειρότερο άνθρωπο; Αν διάβαζαν όσο το δυνατών περισσότεροι το άρθρο που είχες δημοσιεύσει παλαιότερα από την εφημερίδα Ηπειρωτικός Αγών (νομίζω) για το μακεδονικό κάποιοι από αυτούς δεν θα προβληματίζονταν κάπως περισσότερο; Αλλά δυστυχώς έχουμε φτάσει στο σημείο όπου έχει χαθεί κάθε μέτρο. Όπως ο φίλος που με άνεση δήλωσε ότι δεν έχει διαβάσει το άρθρο για το μακεδονικό διότι δεν είχε χρόνο και κατόπιν προχώρησε με ακόμα μεγαλύτερη άνεση στον σχολιασμό του άρθρου με σχόλιο έκτασης περίπου όσο το άρθρο. Τέλος πάντων, συγνώμη (και) για την έκταση του δικού μου σχολίου.

Συγνώμη για την καθυστερημένη απάντηση αλλά και την ενδεχόμενη παρανόηση. Δεν καταδικάζω τις εφημερίδες στο σύνολό τους, αλλά τις συγκεκριμένες εφημερίδες και την ποιότητα – ή έλλειψή της – που προσφέρουν.
Διαβάζω πολύ συχνά εφημερίδες, ηλεκτρονικά και σε χαρτί – ελληνικές, καθώς και αγγλόφωνες, και παραμένουν ένα σημαντικό κομμάτι της ζωής μου. Αυτό βέβαια δε σημαίνει ότι πρέπει να μην αντιδρούμε, όπως φαντάζομαι, θα συμφωνείς όταν τέτοια περιστατικά – και όχι η αντίδραση που προκαλούν – οδηγούν στην απαξίωση του μέσου.
Να θυμίσω ότι ενώ όντως η κυκλοφορία αρκετών εφημερίδων, στην Ελλάδα αλλά και στο εξωτερικό, βρίσκεται σε έντονη πτώση, το Economist συνεχίζει την εντυπωσιακά ανοδική πορεία του.