«Εβραίοι, έξω από την Παλαιστίνη»
Δεν υπάρχουν εύκολες λύσεις στο Παλαιστινιακό ζήτημα - παρά μόνο για τους φανατικούς και τους παράφρονες.
Το μόνο σίγουρο είναι ότι η όποια λύση θα πρέπει να περιλαμβάνει τη συνύπαρξη δύο κρατών – ενός Ισραηλινού κι ενός Παλαιστινιακού, καθώς και την έμπρακτη αφοσίωση και των δύο πλευρών στις ιδέες της ειρήνης και της συνύπαρξης. Κι ενώ όλος ο πλανήτης αντιλαμβάνεται την περιπλοκότητα του ζητήματος, η κυρίαρχη αντίληψη στη χώρα μας φαίνεται να περιορίζεται στο – στα όρια του ανόητου – απλοϊκό κλισέ: «οι αιμοδιψείς Ισραηλινοί σφάζουν πάλι χιλιάδες Παλαιστίνιους στη Λωρίδα της Γάζας».
Στο Σουδάν, το Κονγκό, τη Σομαλία, οι νεκροί μετριούνται στις εκατοντάδες χιλιάδες. Σχεδόν σε όλο τον Αραβικό κόσμο οι γυναίκες βιώνουν καθημερινά τη σκλαβιά και την εξαθλίωση. Η ανελευθερία, η φτώχεια και η βαρβαρότητα κυριαρχούν σε πολύ περισσότερες περιοχές του κόσμου μας απ’ ότι η συνείδησή μας θα έπρεπε να επιτρέπει. Κι όμως. Οι δήθεν ειρηνιστές συμπολίτες μας, που με μεγάλη ευκολία υποστηρίζουν τον κάθε Ισλαμιστή ρουκετοφόρο, παραμένουν σιωπηλά αδιάφοροι. Υποπτεύομαι ότι πίσω από αυτό το φαινομενικά παράδοξο κρύβεται δυστυχώς η πραγματική εξήγηση του τόσο μεγάλου ενθουσιασμού του δήθεν φιλοπαλαιστινιακού κινήματος στη χώρα μας.
Στις αρχές του προηγούμενου αιώνα, οι «τοκογλύφοι» Εβραίοι έπιναν το αίμα μικρών παιδιών και συνωμοτούσαν ενάντια σε κάθε τι Καλό. Σήμερα, οι Εβραίοι - που ελέγχουν το τραπεζικό σύστημα, κινούν τα νήματα του καπιταλισμού και ελέγχουν την εξωτερική πολιτική των Η.Π.Α. – δεν έχουν άλλο στόχο παρά την ανεξέλεγκτη σφαγή αθώων Παλαιστινίων. Ανάμεσα στους Εβραίους και τον οποιονδήποτε άλλο, η επιλογή είναι απλή - δε χρειάζεται καν μελέτη των γεγονότων ή προβληματισμός.
Ο δήθεν φιλοπαλαιστινιακός ειρηνισμός των πολιτικών άκρων της χώρας μας αποτελεί απλά τη μασκαρεμένη αναβίωση του αντισημιτισμού των πολιτικών άκρων του προηγούμενου αιώνα. Τότε, Χίτλερ και Στάλιν εξοντώσανε εκατομμύρια Εβραίων από το πρόσωπο της γης με την ανοχή των υποστηρικτών τους. Σήμερα, οι διάδοχοί τους υποστηρίζουν όσους επιδιώκουν τη συνέχιση αυτού του εφιαλτικού εγκλήματος.
Ο Εβραίος νομπελίστας Άμος Οζ σημειώνει (Άμος Οζ, Κατά του Φανατισμού, Εκδόσεις Καστανιώτη, 2005) πολύ εύστοχα:
Όταν ο πατέρας μου ήταν μικρός στην Πολωνία, οι δρόμοι της Ευρώπης ήσαν γεμάτοι από συνθήματα στους τοίχους: «Εβραίοι, πηγαίνετε πίσω στην Παλαιστίνη». Ή, μερικές φορές με ακόμη χειρότερα, του τύπου: «Βρομεροί Εβραίοι, πηγαίνετε στα τσακίδια, στην Παλαιστίνη». Όταν ο πατέρας μου επισκέφτηκε ξανά την Ευρώπη ύστερα από πενήντα χρόνια, οι τοίχοι ήσαν καλυμμένοι από νέα συνθήματα: «Εβραίοι, έξω από την Παλαιστίνη».
Φιλελεύθερη Συμμαχία
- Σάββατο 25/9/2010: συζήτηση για το βιβλίο του Κωστή Χατζηφωτεινού "Νισάφι Πιά"
- Ποιοί επενδύουν πολιτικά στην καταστροφή;
- Απόφαση της Συντονιστικής Επιτροπής της Φιλελεύθερης Συμμαχίας
- Το «νέο» ασφαλιστικό σύστημα
- Το «κράτος πρόνοιας» αύξησε, αντί να μειώσει, την φτώχεια, διόγκωσε το κράτος και μεγάλωσε το χρέος
10 Comments so far ...
ΕΒΡΑΙΟΦΙΛΕ ΔΕΝ ΜΑΣ ΠΕΙΘΕΙΣ.ΤΙ ΕΙΝΑΙ ΑΥΤΑ ΠΟΥ ΛΕΣ;
Comment on January 5, 2009 05:06 pmΚαι όμως εβραιόεχθρε Δημήτρη που αρεσκεσαι στο να κοτσάρεις ταμπέλες, εμένα μια χαρά με επεισε. Τωρα γιατι εσυ νομίζεις ότι μας αντιπροσωπεύεις και χρησιμοποιείς πληθυντικό (δες μας πειθεις).. δεν πιστεύω να είσαι τίποτα εκλεγμένος αρχοντας…
Comment on January 6, 2009 02:55 amΓιώργο, πέραν της εύστοχης αποτύπωσης της στάσης της Ελληνικής κοινής γνώμης στα ζητήματα, θεωρείς ότι στην Ισραηλινή πολιτική δεν πρέπει κανένα ψέγος;
Comment on January 6, 2009 03:35 pmΔεν τίθεται τέτοιο θέμα(αψεγάδιαστου) και Ισραηλινό να ρωτήσεις. Ούτε μπορείς όμως να αποφανθείς αν η πολιτική του Ισραηλ δρα ενισχυτικά ως πορς την κατάσταση χάους στη ΜΑ ή όχι, παραμόνο οτι δεν είναι αρκετά αποτελεσματική.
Αλλά έτσι και αλλιώς ούτε εξαρχής μπορούσε να οριστεί το δίκαιο. Άπο την στιγμή που κάποιος τραβάει ευθείες(αφύσικες) γραμμές(=σύνορα), ακόμα και αν το κάνει για να αυτοδιατεθεί, υπάρχει πρόβλημα, η έννοια του κράτους έιναι εκ φυσεως προβληματική.
Το μόνο σίγουρο είναι οτι η παλαιστίνη ανήκει στους κατοίκους της, άλλα σίγουρα δεν υπάρχουν.
Comment on January 6, 2009 05:40 pm@Σπύρος Ντόβας
Comment on January 7, 2009 09:00 amΌχι βέβαια. Το σχόλιό μου όμως, όπως πολύ σωστά παρατήρησες δεν αφορά τη στάση του Ισραήλ.
Συμφωνώ δε και με τις παρατηρήσεις του Kapitalist.
@Kapitalist: Όσο και αν η πληροφόρησή μας είναι αποσπασματική, και άσχετα με το μακροσκοπικό δίκαιο, δεν μπορώ με τίποτα να δικαιολογήσω την τόσο μεγάλης έκτασης βία που οδηγεί σε μη αναστρέψιμα αποτελέσματα (απώλειες ζωών) σε τόσο μεγάλη κλίμακα. Για μένα η αξία της ζωής είναι τόσο μεγάλη, που η ηθελημένη αφαίρεσή της και μάλιστα με μαζικό τρόπο δύσκολα μπορεί να μπει σε οποιαδήποτε εξίσωση.
Για την προβληματική φύση της έννοιας του κράτους, είμαστε σύμφωνοι.
Comment on January 7, 2009 07:42 pmΔυσκολεύομαι πραγματικά να καταλάβω πως σώφρονες άνθρωποι είναι διατεθειμένοι να θυσιάσουν τη ζωή τους ή τη ζωή συνανθρώπων τους για αυτή την ηλίθια έννοια του κράτους.
Comment on January 8, 2009 06:13 am@Σπύρος
Δεν θα διαφωνήσω οτι υπάρχει ασυμμετρία στις απώλειες της τελευταίας σύρραξης των δύο πλευρών. Αν όμως αυτή τη φορά ο αριθμός των θυμάτων δράσει αρνητικά για τη Χαμάς, θα μπορούσε κάποιος να πει οτι ίσως σώζουν μελλόντικά θύματα, και από τις δύο πλευρές.
Το σίγορο είναι οτι και αυτοί που λαμβάνουν τις αποφάσεις κάτι σκέφτονται. Το οτι απλά τους αρέσει να σκοτώνουν τον κόσμο για εκδίκηση, ή επειδή έχουν νεύρα δεν μου αρέσει σαν άποψη.
Comment on January 8, 2009 01:52 pm[…] ΥΓ. Ξεχωρίζω την ανάρτηση του doctor που μόνο για φιλο-ισραηλινός δε μπορεί να κατηγορηθεί – με εκφράζει απόλυτα. Οσο για τους επαγγελματίες αντιφασίστες της Αριστεράς ξεχωρίζω τα σχόλια της antifa-area η οποία είναι ενδεικτική του αντιεξουσιαστικού/αριστερού αντισημιτισμού – δείτε και το About Us του ιστολογίου ενδεικτικό της πνευματικής τους ένδειας που ούτε να αντιγράψει παπαγαλία ένα κείμενο δεν είναι ικανή. Επίσης ευχαριστώ λ:ηρ, e-lawyer, plagal & G.Sarigiannidi. […]
Pingback on September 27, 2009 05:38 pm[…] πηγή […]
Pingback on April 18, 2010 07:05 am