Για όσους έχουν την απορία γιατί επιμένω στο ζήτημα της πίστης, ενώ θα έπρεπε να ρίχνω το βάρος μου σε πιο ‘πολιτικά’ ζητήματα, το τελευταίο άρθρο του Ν. Δήμου στο LIFO - Το κράτος του Θεού (7.2.08) - με καλύπτει απόλυτα.

Ακολουθεί απόσπασμα:

Από χρόνια έχω παρατηρήσει πως υπάρχει μία σημαντική επικάλυψη. Οι άνθρωποι που πιστεύουν στο Θεό, σε μέγιστο ποσοστό πιστεύουν και στο Κράτος.
Αν το σκεφθεί κανείς , είναι φυσικό. Και οι δύο αυτές ιδεολογίες, κρατισμός και θρησκεία, εκφράζουν την ανάγκη της προστασίας και της κάλυψης. Όσοι θέλουν ένα κράτος σωσίβιο και πατερίτσα, είναι φυσικό να ακουμπάνε στην ιδέα ενός παντοδύναμου και πανάγαθου πατερούλη. Για χιλιάδες χρόνια οι Βασιλείς ήταν Θεοί (ή «ελέω Θεού») και ο Θεός, Βασιλεύς των Ουρανών.
Έτσι λοιπόν ήταν επόμενο οι οπαδοί του αρχικά άθεου Μαρξισμού να γίνουν κάποτε θρήσκοι. […]

Διαβάστε το πλήρες κείμενο στο site του Ν. Δήμου: Το κράτος του Θεού (7.2.08)