Η ιδεολογία της διαφθοράς
Μόνο θλίψη και οργή μπορεί να μας προκαλεί η έκταση της διαφθοράς του κρατικού μηχανισμού. Οι ηθικολόγοι της ΝΔ, μέχρι πριν από λίγα χρόνια κατήγοροι του διεφθαρμένου ΠΑΣΟΚικού μηχανισμού, έρχονται τώρα να κοιμηθούν όπως ακριβώς έστρωσαν. Δεν έχω ξεχάσει ακόμα την υποκρισία της ηγεσίας της ΝΔ όταν έθεσε τον βουλευτή της Β. Πολύζο εκτός κοινοβουλευτικής ομάδας πριν από 2 χρόνια επειδή τόλμησε να δηλώσει δημόσια το προφανές:
Τι απορείτε; Νομίζετε ότι δεν χρηματίζονται στελέχη της ΝΔ; Σε όλα τα κόμματα υπάρχουν έντιμοι και αυτοί οι οποίοι ακολουθούν τέτοιες πρακτικές.
Από τότε βέβαια πολλά έχουν αλλάξει ώστε κι ο ίδιος ο πρωθυπουργός να αναγκαστεί να δηλώσει:
Αναγνωρίζουμε ότι δεν έγιναν όλα τέλεια. Αναγνωρίζουμε ότι υπήρξαν στελέχη του ευρύτερου Δημόσιου Τομέα, που δεν ανταποκρίθηκαν στις αρχές της Νέας Διακυβέρνησης.
Σήμερα το παιχνίδι της ηθικολογίας φαίνεται να το κερδίζει το ΠΑΣΟΚ και χρησιμοποιεί την υπόθεση των ομολόγων σε μια προσπάθειά του – προς το παρόν επιτυχημένη – να πάρει το πάνω χέρι στην ‘υπόθεση καθαρά χέρια’. Δεν μπορεί κανείς όμως να ξέρει τι θα βγει στην επιφάνεια μέχρι τη μέρα των εκλογών…
(source: Transparency International, Corruption Perceptions Index, 1998-2006)
Το πρόβλημα της διαφθοράς δεν έχει χρώμα. Και η ΝΔ και το ΠΑΣΟΚ έχουν στελέχη τα οποία αγωνίζονται ανιδιοτελώς για τις ιδέες τους, καθώς και στελέχη που βρίσκονται στο χώρο της πολιτικής μόνο και μόνο για να εξυπηρετήσουν το προσωπικό τους συμφέρον. Κανείς δεν μπορεί να ισχυριστεί στα σοβαρά ότι τα στελέχη του κόμματός του είναι πιο ηθικά από τα στελέχη των άλλων κομμάτων. Κανείς δεν κερδίζει το βραβείο της ηθικής σε μία χώρα που η επίδειξη συνέπειας και ακεραιότητας θεωρείται δείγμα αδυναμίας. Κανείς δεν είναι δυνατό να ελέγξει τα χιλιάδες στελέχη που τοποθετούνται στις λεγόμενες ‘πολιτικές θέσεις’ του δημόσιου τομέα.
Το πρόβλημα της διαφθοράς έχει όμως ιδεολογία. Είναι άμεσα συνδεδεμένο με τον κρατισμό και τη γραφειοκρατία. Όσο ο κρατικός μηχανισμός έχει τη δυνατότητα να παρεμβαίνει άμεσα στην αγορά, να διαχειρίζεται τα τεράστια ποσά που διαχειρίζεται σήμερα και να ελέγχει το μεγαλύτερο ποσοστό των οικονομικών δραστηριοτήτων, η διαφθορά είναι αναπόφευκτη.
Αν και το πρόβλημα είναι ιδιαίτερα περίπλοκο, η επιλογές που έχουμε είναι δύο. Ή ανεχόμαστε τη διαφθορά και τη διαπλοκή ως άμεσα αποτελέσματα ενός τεράστιου κρατικού μηχανισμού (που τον διατηρούμε γιατί έχουμε προσωπικά οφέλη ή ιδεολογικά κωλύματα ενάντια στον περιορισμό του), ή αποφασίζουμε τη δραστική μείωση του κράτους και χτυπάμε το πρόβλημα στη ρίζα του – κερδίζουμε έτσι την ελευθερία μας και αποδυναμώνουμε ταυτόχρονα το πεδίο δράσης των τρωκτικών.
6 Comments so far ...
να σου πω Γιωργο.
νομιζω οτι παραδοσιακα υπηρχε μια διαφορα στυλ στο θεμα της διαφθορας. Κανεις ανωτερος πολιτικος της ΝΔ δεν θα τολμουσε να βγει και να πει σε περιπτωση διαφθορας αυτα που ελεγε ο Αντρεας, σε στυλ: “Ειπαμε να κανει ενα δωρακι στον εαυτο του αλλα οχι και ετσι.”
Τωρα τελευταια μεχρι και αυτη η διαφορα εχει σβησει, η ΝΔ φανηκε πραγματικα το ιδιο ανικανη με το ΠΑΣΟΚ στο να ελεγξει την καθημερινη διαφθορα που τρωμε στην μαπα σε ολες τις δημοσιες υπηρεσιες.
Και ενταξει, μεγαλο μερος της διαφθροας θα κοπει αν περιοριστει η γραφειοκρατια (γρηγοροσημα και τετοιες απαραδεκτες καταστασεις). Αλλα υπαρχει ενα μεγαλο κομματι που θελει γενναιες μεταρρυθμισεις και αλλαγες μηχανισμων. Ας πουμε πολεοδομιες και εξετασεις οδηγησης παντα θα υπαρχουν. Εκει πεφτει η μεγαλυτερη και ενοχλητικοτερη διαφθορα για τους πολιτες και εκει ειναι νομιζω καιρος να αναζητησουμε λυσεις…
Comment on August 22, 2007 05:29 pmΣΓ, δε διαφωνώ μαζί σου και στα δυο σκέλη του σχολίου.
Αν περιορίσουμε όμως το κράτος θα έχουμε μεγαλύτερη ευχέρεια να συγκεντρωθούμε στη μικρο-διαφθορά που αναφέρεις. Όταν όμως το φαινόμενο είναι τόσο εκτεταμένο και ο γραφειοκρατικός μηχανισμός παραμένει ως έχει, τότε δεν έχουμε καμία ελπίδα να περιορίσουμε και τη διαφθορά στις μικρές κλίμακες.
Μια άλλη άποψη βέβαια θα έλεγε ίσως ότι εκεί ακριβώς θα πρέπει να ξεκινήσουμε – κάτι σε τύπου broken windows τακτική… ίσως
Comment on August 22, 2007 05:51 pmΛαμβάνω το παρόν ποστ ώς απάντηση στο σχολιό μου στο προηγούμενο..
Comment on August 22, 2007 07:25 pmΣυμφωνώ στα περισσότερα.. αλλά θα ήθελα μια συγκεκριμένη απάντηση στις ερώτησεις:
α.πώς πιστεύετε ότι μπορήτε να αποσπάσετε το (φανταστικό ίσως) κόκκαλο από το 60% τουλάχιστον του λαού και με πιό δικαίωμα?
β.πώς πιστεύετε ότι παραοικονομικές δομές, που δεν επλήγησαν από την κατοχή και τη δικτατορία, μπορούν έστω και να κλυδωνιστούν?
Το πρόβλημα της διαφθοράς θέμα κουλτούρας, παιδείας, αλλά και τιμωρίας.
Για εμένα το πρόβλημα δεν είναι στην ύπαρξη ενός κρατικού μηχανισμού, αλλά στην απουσία ελέγχου. Το γεγονός ότι σαν χώρα αδυνατούμε να ελέγξουμε λειτουργούς που δρουν στο δημόσιο χώρο, δεν με γεμίζει και με πολλές ελπίδες για το ενδεχόμενο οι ίδιες δραστηριότητες να μετακινηθούν στον ιδιωτικό τομέα
-Simon @ atheoi.ORG
Comment on August 22, 2007 08:50 pm@koulpa
Να σου πω την αλήθεια, δεν έχω απάντηση για καμία από τις δυο σου ερωτήσεις. Για το μόνο που είμαι σίγουρος είναι ότι υπάρχουν αρκετοί συμπολίτες μου που ούτε εξαρτούνται από αυτό το ‘κόκκαλο’ που γράφεις, ούτε συμμετέχουν σε παραοικονομικές δομές. Αν σπάσει η σιωπή, κάτι μπορεί να γίνει…
@SimonSays
Comment on August 23, 2007 04:25 pmΔε θα διαφωνήσω ότι η κουλτούρα, η παιδεία κι η ατιμωρησία παίζουν κι αυτές το ρόλο τους. Ο πλήρης έλεγχος όμως ενός τέτοιου τεράστιου οικοδομήματος είναι ουσιαστικά αδύνατος. Η δημιουργία καινούριων ελεγκτικών μηχανισμών στο μόνο που μπορεί να οδηγήσει είναι η αύξηση του όγκου της γραφειοκρατίας και η διεύρυνση της διαφθοράς – όπως έχει συμβεί ξανά και ξανά. (Είναι πολλές οι δραστηριότητες που δε χρειάζεται να μεταφερθούν στον ιδιωτικό τομέα – η κατάργησή τους δε θα γίνει αισθητή από κανέναν.)
“Ας πουμε πολεοδομιες … πάντα θα υπάρχουν”
Κάπως off-topic, αλλά ειδικά οι πολεοδομίες θεωρώ ότι μπορούν να εκλείψουν. Είναι μια ιδέα υπό διαμόφωση στο μυαλό μου.
Πάντως, για μένα, η μονοπωλιακή δυνατότητα του κράτους να ορίζει ένα κομμάτι γης ως οικοδομήσιμο ενώ ένα άλλο ώς όχι-, και στην συνέχεια να ορίζει τους όρους οικοδόμησης αποτελεί έναν κτηνώδη μηχανισμό αναδιανομής πλούτου. Και θα πρέπει να δούμε πως μπορεί να εκλείψει.
Comment on August 24, 2007 11:31 am